|
Drie jaar geleden begon ons avontuur met Thaise Siamezen.
Floris en ik gingen op bezoek bij onze vriend Paul, die dit ras als hobby
fokt. Hij had toevallig een nestje van vier kittens. Ze waren vier weken
oud en nog helemaal wit. Ik mocht ze knuffelen, maar zat intussen vooral
te kijken naar de rest van de katten. De tantes en ooms gingen bij de
kleintjes liggen en wasten ze. Ook de volwassen katten likten elkaar en
kropen dicht tegen elkaar aan. Ze leken wel aan elkaar geplakt.
Ik heb mijn hele leven katten gehad. Die gingen vooral hun eigen gang. Bij
Paul zag ik precies wat ik altijd zo graag in huis had willen hebben. Op
dat moment had ik geen katten meer en was ik ook helemaal niet op zoek.
Tenminste, dat dacht ik.
Op de terugweg vroeg Floris of ik er zelf eentje zou willen. Dat werden er
dus twee. We wilden dat ze gezelschap aan elkaar zouden hebben. Zo kwamen
de broertjes Spiritus en Lucifer bij ons wonen. Ongeveer anderhalf jaar
geleden wilden we zelf eens meemaken hoe het is om een nestje groot te
brengen. Gewoon één keertje, dachten we toen.
Zo kwamen Omega en Karma bij ons. Tijdens onze zoektocht naar een
geschikte dekkater kwamen we toevallig bij Hans terecht. Hij had een
prachtige kater die pas uit Denemarken was geïmporteerd. Juist die lijn sprak ons aan, omdat die kan bijdragen aan meer genetische variatie
binnen het ras. Voor ons hoort dat bij fokken met oog voor gezondheid en
dierenwelzijn. We waren dan ook blij dat Hans zijn kater beschikbaar
stelde voor onze beide poezen.
Via Hans leerden we ook de werkgroep voor traditionele Thai Siamezen
kennen. Voor ons was het meteen bingo. We delen de liefde voor het ras en
waarderen vooral de praktische hulp van de werkgroep. Ze deelt haar kennis
en denkt mee over welke kater bij een poes past. Ze helpt fokkers ook een
passend thuis voor hun kittens te vinden door hen in contact te brengen
met mensen die graag een kitten willen opnemen.
De werkgroep stelt DNA-onderzoek verplicht. Op basis daarvan is
vastgesteld dat Omega en Karma allebei tot het traditionele type behoren.
Op eigen initiatief lieten we ze ook testen op alle 49 erfelijke
aandoeningen uit het uitgebreide gezondheidspakket. Bij beide poezen waren
alle uitslagen negatief. De gezondheid van onze poezen en hun kittens gaat
voor. Als een van onze poezen drager blijkt te zijn van een erfelijke
aandoening, stoppen we direct met fokken met die poes.
In 2026 kregen we onze eerste twee nestjes. Wat bijzonder om erbij te
mogen zijn als de kittens geboren worden. Daarna wacht je tot die oogjes
opengaan en houd je ondertussen de moeder in de gaten. Als zij vindt dat
haar kittens ergens anders beter liggen, kan ze zomaar aan een verhuizing
beginnen. Dan komen de eerste wankele stapjes, de eerste bezoekjes aan de
kattenbak en de eerste hapjes die ze zelf leren eten. Voor je het weet,
zit je uren te kijken hoe ze achter elkaar aan jakkeren.
De kittens groeien op met ons, onze andere katten en onze ruwharige Jack
Russell. Ze lopen samen door het hele huis, boven en beneden. ’s Ochtends
maken ze ons wakker in de slaapkamer. Ze lopen mee naar het toilet en
zitten in de badkamer als we onze tanden poetsen. In de keuken assisteren
ze bij het koken. Bij het eten blijven ze graag even om het resultaat te
beoordelen.
Twee kittens zijn bij ons gebleven. Onze cattery heet Zolik & Zolik. Zolik
is mijn achternaam en Floris draagt die naam ook. Voor 2027 hopen we op
twee à drie nestjes. Intussen genieten we elke dag van onze katten en van
alle bedrijvigheid die de kittens in huis brengen. |
