Ik heb al Siamezen om mij heen zolang ik mij kan herinneren. Toen ik 2,5
jaar was, kwam de eerste siamees (als kraamkado aan mijn moeder) ons huis
in. Vanaf toen zijn er verschillende geweest. De 2e siamees die wij ooit hadden, is het langst bij ons geweest en is
20 jaar geworden. Zij is later ook bij mij komen wonen toen ik niet meer
thuis woonde. En zo bleven de Siamezen ook toen een deel van mijn leven.
Al onze poezen kregen namen van oude godinnen: Isis, Dewi, Rana en ook
Ashra. Toen ik zelf wilde gaan fokken en een catterynaam zocht, was dat
met onze Ashra. Zij zou naar mijn idee de stammoeder worden van al mijn
Siamezen. Zo is het niet helemaal gelopen, maar wel in geest, want zij was
de eerste siamees met wie ik zelf een nestje kreeg.
NimNuan Rana
In al die tijd dat er bij mij Siamezen rond liepen, zag ik het
uiterlijk langzaam veranderen. Eerst vond ik dat niet zo'n probleem, en
zocht ik steeds naar een Siameesj e met de 'traditionele' kenmerken.
Maar toen de oren al te grote proporties aannamen, voelde ik mij niet
langer meer verwant met deze moderne siamees. Daarmee zijn wij in 2013 met onze Rana, overgestapt op de
traditionele Siamezen, oftewel de Thai. Deze leek eigenlijk meer op alle
andere Siamezen die ik gehad heb, dan wat er toen binnen de SIOK
beschikbaar was. En Rana bleek een geweldige poes. Ze is ongelofelijk lief en speels.
Nalin
hebben we in de herfst van 2019 uit België opgehaald. En wat een lieve schoonheid hebben we met haar. Ze is de grootste
knuffelkont en beste vriendinnen met mijn dochter van 11 jaar.
Uit het nestje van Nalin hebben we een kitten gehouden: onze Nintu. Een
prachtige blue point. En wat ontzettend leuk om nu toch ook eindelijk een
kitten uit een eigen nest te houden. Ze is inmiddels uitgegroeid tot een
mooi volwassen poesje en mocht nu dus ook haar eerst nestje gaan krijgen. |
